Versier elke dag met een lintje!

dinsdag 1 mei 2012

'Terug naar de natuur'

Na een gezellige 24 uur in de stad is het toch ook wel weer fijn om naar huis te gaan. Thuis is ook nog altijd in een grote stad maar minder druk en massaal als Amsterdam. Ik blijf een stadsmeisje en zal nooit helemaal kunnen aarden in een wijdse omgeving met buren op fietsafstand. Waar we nu wonen is het heel prettig. Het stadshart op loopafstand en toch een klein tuintje, veel groen en gemütlichkeit in de buurt.

In het stadse probeer ik de natuur weer wat dichter bij huis te brengen. Eigenlijk is het van de zotte dat we de natuur eerst hebben verdreven met onze drang naar bouw en dan nu gelukkig zijn met elk sprietje groen waar we 'graag' een vierkante cm voor vrij willen maken. En o, wat zijn we blij dat dit sprietje happy is met z'n cm2, kijk het eens groeien, het heeft het vast naar zijn zin. 
Maar goed, het is niet anders. Ook ik ben blij met mijn gekleurde bloembakken met aardbei en basilicum (trouwens een hele lekkere combi, basilicumijs met aarbeiensaus!). Geen betegelde tuin voor mij maar borders met functioneel groen (kersenboompjes, oostindische kers, tomatenplantjes) en een vierkante meter moestuin met veldsla, aardappelstekjes en knoflook. Veel meer zal het waarschijnlijk niet worden. Het moet vooral fun zijn en ik moet mezelf vooral niet serieus nemen, dan groeit het allemaal het best.
Buiten mijn eigen tuintje kom ik doordeweeks vaak niet veel verder dan natuursnuiven bij het uitlaten van de hond. Maar vandaag komt daar verandering in. Ik heb nl. net brandneteltopjes geplukt! Kreeg van Wroeten (leuke site!) in mijn mail een ogenschijnlijk lekker recept van een brandnetel-spanakopita, een griekse hartige taart gemaakt met brandnetel ipv spinazie.
Vanmorgen zag de inhoud van onze koelkast er heel erg treurig uit maar tot nog toe had ik geen zin om me in een supermarkt te laten zien. Voor de spanakopita had ik verrassend genoeg wel nog het een en ander in huis. Een beetje het recept ombuigen naar eigen hand en ingredienten en dan moet dit wel een heerlijke taart worden.

Dus met hond, tas en handschoenen (want brandnetels prikken weet je nog?) naar het park hier verder op. Een zak vol topjes plukte ik, aarzellend, want is dit nou een brandnetel of sta ik nu op het punt iets te plukken waarbij ik met één hap kassie wijle ben? Normaal heb ik geen enkele aarzeling, een brandnetel is makkelijk te herkennen en ben je niet zeker? Één keer voelen en je weet genoeg. Maar nu ga ik ze eten...

Thuisgekomen de blaadjes van de steel verwijderd, klopt het dat brandnetel een beetje naar kattenpis stinkt of ehh, heb ik in een 'kattenbak'-veldje lopen plukken?

De rijst had ik over van de Chinees van gister, ricottakaas wordt geitenkaas, parmazaan wordt gemixt met cheddar.
Filodeeg had ik niet en ook het bladerdeeg is van de week opgegaan. Dus maakte ik een korstdeeg van bakmeel (bloem ook op), een overrijp ei en roomboter.
Een aangesneden rode ui en een gratis ui van het Uienfeest moeten de taart lekker uierig maken.
En zo komt de koelkast helemaal leeg, koken vrom skretsj (zoals Neurootje dat zo mooi omschreef, het duurde even voor ik doorhad wat er stond haha!) heeft zo zijn voordeel, je hoeft niet naar de winkel en ook niets weg te gooien, maar ook een nadeel, die koelkast zo leeg, dan moet die ook maar een keer schoon en dus wordt ik weer ongewild aan het werk gezet door mezelf...


Terwijl mijn deeg blindbakte maakte ik de vulling voor de taart. Het mengsel van geitenkaas, knoflook/ui, rijst en kazen zag er heerlijk uit en met moeite voegde ik de gekookte brandnetel toe. Want, ging ik hier nu echt voor? Naar kattepis ruikend onkruid dat me ook nog eens flink gebeten had, ondanks dat gekookte brandnetel veel 'zachter' voor de huid zou zijn.
Maar goed, wie A zegt moet dan ook maar B zeggen. Ik hou me maar vooral voor dat het net spinazie is alleen veel voedzamer...

Na 40 minuten in de oven komt het griekse taartje er mooi bruin en lekker geurend uit. Ik ben een beetje verbaasd, maar waarom, had ik gedacht dat het een wanstaltig smerig goedje zou worden? Gekke Sterretje, terug naar de natuur is behoorlijk spannend hè, met een doos diepvriesspinazie van de AH sta je niet voor verrassingen.
Alleen, nu nog proeven...

De korstdeeg mocht was langer gebakken, wat meer zout en peper ook. En verder... In één woord heerlijk!!! BRANDNETEL IS HET NIEUWE SPINAZIE!!! Serieus lekker! En gratis, ook leuk.
Dit smaakt naar meer. Morgen wordt het waarschijnlijk brandnetelstamppot, al noem ik het thuis voor de zekerheid nog maar even spinaziestamppot...

Leuke links om ook eens ín/uit het wild te eten: oogsten zonder zaaien en de wildplukwijzer

1 opmerking:

  1. Ziet er echt lekker uit! Smakelijk! Jaren geleden heb ik eens brandnetelsoep gemaakt en dat was ook heerlijk.

    BeantwoordenVerwijderen