Versier elke dag met een lintje!

woensdag 12 december 2012

En weer heb ik het gedaan!

Ook een 2e voornemen ging gisteren in vervulling (zeg je dat zo?). Ik heb gedumpster dived! Nou ja, niet echt gedived, de zak verse spinazie viel net uit een overvolle container toen ik langsliep, maar ik kon me toch niet beheersen de zak mee te nemen. Wel moest even een schroom overwonnen worden want stel je een drukke ochtendspits op de Westermarkt (hartje Amsterdam) voor, en een overvolle tramhalte met mensen die verveeld voor zich uitstaren of (gelukkig voor mij) alleen interesse hebben in hun
(a)sociale media.
Sch**t, dacht ik, ik doe het gewoon. Dus ik bukte, pakte de zak van de grond, bekeek uitgebreid wat er aan de hand was, wat de datum was en of het nog eetbaar was. En ja hoor, er zat alleen maar een scheurtje in de zak en de spinazie was nog houdbaar tot 14-12. Wij hebben dus gisteren lekker verse spinazie gegeten!

Mijn moeder at gezellig mee en alleen zij was op de hoogte van de herkomst van de zak, de andere familieleden heb ik het maar niet verteld. Sommige dingen kun je beter maar niet delen.
Tijdens het koken vertelde ze weer eens over het Morgensterretje dat altijd al in me heeft gezeten. Zo zag ik een keer een 'prachtige' bank bij de vuilnis. Moest wel een beetje opgeknapt maar toevallig deed ik de opleiding meubelstofferen dus 1+1=2. Ik had alleen geen vervoer en ging ook nog eens die avond naar Parijs. Maar misschien wilde mijn ouders wel even langsrijden? Ze stonden echter niet te juichen en dus liet ik het er maar bij zitten.

Tot ik een paar dagen later uit Parijs terugkwam en midden in de woonkamer de bank zag staan (meuren). Met een briefje: 'Ik hoop niet dat de vlooien je om de oren springen!'. Mijn ouders natuurlijk meteen gebeld, en daar kwam het verhaal; Op vrijdagavond zijn ze met de afgeragte Lada van een kennis naar het Leidseplein gereden. Daar vonden zij de 'prachtige' bank bij een boompje, tussen het uitgaansvuil. De veren staken uit de zitting, de bekleding sleepte over de grond en er hing een ranzige kotslucht omheen. Even hebben ze vertwijfeld naar elkaar gekeken maar zijn toen toch maar in gaan laden. Enige druk was er wel want inmiddels stonden ze midden tussen het sjijke uitgaanspubliek dat net de Stadsschouwburg verliet. Wat hebben mijn ouders zich een sjofel zooitje gevonden zeg! Uit wraak hebben ze de bank midden in mijn kleine huisje gezet, 'dan had ik er ook nog lol van' :(...


Vaak moeten we nog lachen om deze anekdote. Met de bank is het goed gekomen. Deze staat alweer jaren mooi te wezen in de logeerkamer. Afstand ervan doen, nee hoor, hier hebben we veel te leuke herinneringen aan!

2 opmerkingen:

  1. Haha geweldig dat verhaal van die bank. Zo zie je maar weer dat hergebruik vaak veel leuker is dan iets nieuws.

    BeantwoordenVerwijderen