Versier elke dag met een lintje!

maandag 21 januari 2013

Tongzoenen

Ik ben nog uit het tijdperk van vóór de mobiele telefoon. Heb zelfs nog een van de eerste computers meegemaakt, de Commodore 64. Ik was een jaar of 13 toen mijn vader er een kocht. Een waar je nog cassettebandjes in moest stoppen om een spelletje te spelen. 
Inmiddels weet mijn zoon niet beter dan dat dit soort dingen er altijd zijn geweest. En ik zou ook beter moeten weten. Ik ben ermee opgegroeid dus zou ik meegegroeid moeten zijn met de mogelijkheden van deze tijd. Maar helaas, ik ben een beetje wars aan het worden van al die technische dingen...

Ik was een van de eerste in mijn vriendenkring met een semafoon, zo'n pieper waar je op een klein schermpje een bericht kon aflezen. Als dat ding afging had je een hoop bekijks. Nu kijkt niemand meer op van de een of andere geavanceerde technische snuf. In mijn 20er jaren liep ik best voorop als het ging om nieuwe snufjes, nu heb ik alleen een mobiel. Ik kan bellen en sms-en, meer niet. Mijn telefoon kan vast meer, maar ik simpelweg niet. Het interesseert me ook niet.

Ik kijk liever om me heen. Op de gracht zie ik steeds vaker jonge toeristen lopen met een Ipad in de hand, op zoek naar het Anne Frankhuis. Al googlemappend vinden ze het juiste huis, maar van de rest van de stad hebben ze niets gezien. Dan wordt de pad nog even omhoog gehouden voor een photo en gaat men al mappend op zoek naar de volgende 'attractie'. Heb je er een gemist, geen nood, je googled gewoon image Nachtwacht, photoshopped jezelf ertussen, prikt 'm op Facebook en de hele wereld kan zien dat jij toch echt op de place to be was. Wel Liken hoor!

In de tram kijk ik lekker uit het raam. Na een dag achter de computer kan ik het mijn ogen niet aandoen ook nog eens zinloos naar een minischermpje te turen, om te lezen wat voor zinloze dingen mijn vrienden te melden hebben. Waarschijnlijk heb ik daarom ook geen vrienden. Ik heb niets zinloos te melden (niet dat mijn uitlatingen altijd zinvol zijn hoor!) en ben dan ook niet te vinden op social media. Van mij vind je geen foto's op het www. Mocht ik slachtoffer worden van zinloos geweld dan zie je mijn foto niet terug op Telegraaf.nl, in allerijl van Facebook geplukt.

Dus, ik kijk lekker uit het raam. Ik ben een zeldzaam geval. De meeste passagiers zijn druk bezig met het bedienen van hun Ipad, pod, phone. Met woest glijdende vingerbewegingen, of met 2 duimen die als een idioot op en neer qwerty-en. Muziekje in de oren, phone in de ene hand, pod in de andere. Geen hand vrij om zich aan de tramstang vast te houden waardoor je bij een goeie bocht zo'n typje languit op je schoot hebt liggen. Een sorry? Dat kan er niet vanaf want het moet natuurlijk wel even getweet worden: @beste 581 vrindjes Lig ik bovenop een oud wijf#tram 17, wel retweeten hè!#mistweet

Ringtones, ik dacht dat ik ze allemaal wel een keer gehoord had, maar ik verbaas me toch elke keer weer wat er nu weer uit zo'n kreng komt. Verbazing ook over wat mensen allemaal te vertellen hebben door zo'n ding. En alsof ze helemaal alleen in de tram zitten worden de meest smakeloze details door de lucht geslingerd. "Ik had beloofd het niet door te vertellen, maar ehh, jij mag het wel weten, alleen, meisje, beloof me, niemand anders (gelukkig ben ik niet niemand anders maar iemand anders, denk ik dan maar) mag het weten..." (?) Ergernis nummer 1!

Apps, ik heb geen idee wat het zijn. Geen idee of ze op mijn telefoon kunnen en wat voor zinloos ik er mee kan. Een app die je op een snelle manier door de AH loodst, een app die aftelt tot het weer vrijdag is (?) of een app die de meest nutteloze apps bijhoudt.
Nu zag ik laatst een app voorbij komen die kan bepalen of je een goede tongzoener bent... Appje installeren, tong tegen het schermpje houden en tongen maar! Gatver, stel je voor, ...!!!... in de tram! Nee, dan hoor ik toch liever een zinloos gesprek van een half uur!!!


Voor wie toch de behoefte heeft zich even lekker te laten gaan hierbij een link naar de app.


3 opmerkingen: