Versier elke dag met een lintje!

vrijdag 31 mei 2013

Hollen of stilstaan

Het is even rustig geweest rondom de geld-terug-acties maar er lopen er nu een aantal leuke acties;

Yildiz wereldsauzen via facebook, ik heb niks met facebook maar voor dit soort dingen is een account wel handig!

Page toiletpapier via Pagezacht.nl

Red band snoepjes, ook via facebook

Axe proefverpakking, nogmaals facebook

Meer wc-papier via Lotus just 1

Leverworst, weer een leuke actie van Kips

Noodles via conimex

Doe de smaakcheck via http://smaakcheck.nl/doe-de-smaakcheck/ en ontvang je geld terug

en verder mogen alle Peters gratis naar de Hermitage, en t/m morgen nog gratis Ipods van Robijn bij Deen.

woensdag 29 mei 2013

Vlees, flexi of vega(n)?

 
Ik eet graag een stukje vlees of gevogelte, vooral kip is favoriet. Maar een visje staat ook wekelijks op het menu. Liever wat vaker maar bij het plannen van het weekmenu is het vooral vlees wat de pot schaft.
Nu viel het me op dat we eigenlijk nooit een vlees/visloze dag hebben. Pannenkoeken met spek, spinazie met een ei maar ook nog met een visje, zelfs in de soep drijven altijd ballen.

Nu zag ik laatst een item bij Kassa Groen over de CO2 uitstoot van vlees. Normaal gesproken hou ik me niet zo bezig met dit soort dingen (veel te ingewikkeld) maar sinds ik een vegaburger heb geprobeerd, en laatst nog een broodje soja-gyros heb gegeten bevalt het vleesloos eten me wel. Wel moet er een vervanger zijn, anders heb ik zo'n kaal plekje op mijn bord. Zolang het smakelijk is wil ik best vega. Of toch liever flexi, af en toe een lekker gebraden kippetje ga ik mezelf echt niet ontzeggen.
Maar dat ik wat wil veranderen is duidelijk. Het meekrijgen van de andere carnivoren in mijn familie moet niet zo moeilijk zijn. Gewoon niet over hebben, al dat schimmeleiwit-,  soja-, lupine- en kikkererwtengezwam (is dat ook een schimmel?)! Bovendien komt er om de hoek van mijn werk binnenkort een vestiging van De Vegetarische Slager, en daar heb ik al wat lekkere dingen mogen proeven. Een lupine of sojafiletje zal niet onder doen voor een kippetje. Hebben ze vast niet door (hoop ik...)

Een stapje verder, daar wil ik nog even niet aan denken, Vegan... Dus naast geen vlees, vis of gevogelte, ook geen kaas, eieren, honing en andere dierlijke producten. Maar wel groente, zaden en peulvruchten.
Ik ben wel nieuwsgierig, misschien is een flexivegan iets voor mij? Vandaar dat ik me heb ingeschreven voor de veganchallenge. 30 dagen vegan, dat gaat me best lukken met al die heerlijke recepten die je per mail kunt ontvangen. En al zou je er alleen maar één vleesloosrecept per dag van maken dan zou jouw CO2 uitstoot al gigantisch minderen. Zo zou 2 kg rundvlees hetzelfde aan CO2 uitstoten als een autorit naar Barcelona volgens Kassa Groen.

A.s. zaterdag begint de challenge met het Viva Las Vegas food festival bij Studio K in Amsterdam. Een vegan food market, workshops in bijv. urban gardening en vegan eten, een Asian Fusion BBQ, films, muziek, kortom gezelligheid in veganstijl.

Zie ik je daar?

Update: ik zag dat je ook een veggiechallenge hebt, net iets minder vegan dus!


dinsdag 28 mei 2013

Meer of minder?

Is het je ook al opgevallen dat je voor dezelfde boodschappen steeds meer betaalt? Wellicht wel! Want dat het volop crisis is, ontgaat intussen niemand meer. Fabrikanten denken er iets op gevonden te hebben. Sinds een tijd bieden ze kleinere verpakkingen van voedingswaren, maar ook van pakweg wasproducten aan. De rekening is dan inderdaad minder hoog, maar je hebt ook minder. En het is zeer de vraag of je daarmee daadwerkelijk goedkoper af bent. Andere fabrikanten zoeken hun heil in net het tegenovergestelde en bieden in plaats van mini, maxiverpakkingen aan. Maar het probleem hier is dat er vaak meer van geconsumeerd wordt. Gulzigheid waar producenten op rekenen, want crisis of niet, voor hen geldt maar één ding. Winst maken!

Vanavond in Koppen XL, op Eén (Belgische zender) om 22:35.

woensdag 15 mei 2013

Ik wil geld uitgeven!!!

Soms moet ik gewoon geld uitgeven, gewoon domweg een impulsaankoop doen. Dan ben ik wars van al die zuinigheden. Meestal komt dat gevoel opzetten rond de 15e. Dan komt de hypotheekteruggave binnen en begint voor ons de nieuwe maand. Vaak zijn we de dagen ervoor zeer creatief met geld doorgekomen en als dan het eerste scheepje weer binnen komt varen begint het te kriebelen.
De eerste uitgaven zijn dan altijd boodschappen, even weer die kasten volstouwen. Bang dat we om komen van de honger.

De volgende stap is meestal een ritje naar de kringloop. Helaas nu niet, ik mag 6 wkn niet fietsen, autorijden of tillen dus bigspenden zit er niet in. Online shoppen is dan een oplossing. En dus ging ik op zoek naar een stoomreiniger.

Een stoomreiniger zou elke vrouw moeten hebben, een soort huwelijkskado zeg maar. Niet erg feministisch om dat te zeggen maar laten we eerlijk zijn, emancipatie of niet,  het huishouden komt toch veelal op de meisjes neer. En als je dan toch dat lot moet dragen maak het jezelf dan gemakkelijk. Zo'n stoomreiniger maakt je leven een stuk simpeler. Binnen de kortse keren heb je zonder al te veel boenen je hele huis schoon. Mijn stoomreiniger is helaas overleden dus een nieuwe is zeer welkom. Helaas zijn dit soort kadoos (net als een strijkijzer, een set theedoeken of andere huishoudelijke dingen) met moederdag bij ons taboe om te geven/krijgen maar dit keer had ik zeker geen nee gezegd.
Die krengen zijn best duur en dus zag ik, krenterig als ik ben, toch maar af van de koop.

Maar de uitgeefkriebels bleven. Dan maar eens op zoek naar een nieuwe tuinset. Die we hebben is inmiddels behoorlijk aan gort. De tafel gebruikten we o.a. ook als klustafel met tientallen zaagsnedes en boorgaten in het blad tot gevolg. De stoelen deden dienst als opstapje, dus doorgezakt, bijzettafel om te schilderen, dus verfvlekken op de zitting en als krabpaal voor de katten.
Al twee jaar zijn we op zoek naar een leuke maar tijdloze set. Ons kennende zitten we er over 10 jaar nog op en dan wil ik niet meer gezien worden op een plastic, in elkaar gevlochten loungeset. En laten de tuincentra en de Nederlandse tuinen daar nu vol mee staan....
Weer niets om aan te spenderen...

Tot overmaat van ramp (tis maar hoe je er tegenaan kijkt) deed mijn schoonmoeder haar stoomreiniger weg en mochten wij die hebben, en vond ik bij de boom voor de winkel vier mooie hardhouten tuinstoelen die na een schrobbeurt met schoonmaakazijn en de hogedrukspuit als nieuw onder het vuil uitkwamen.
Een vintage, kanten tafelkleed, ook gekregen van schoonma verhult inmiddels de zaag- en boorgaten. Een nieuwe tafel is niet meer nodig.
Shit, nog niks kunnen uitgeven!

En dus heb ik me vandaag maar eens flink uitgeleefd op de verschillende gtaatjes die momenteel lopen. Voor ruim 15 euro kocht ik Brise, Bolletje, Cela Vita, Tivall en Spa Fruit. En zelfs dit zijn geen impulsaankopen want over een paar weken staat al het geld gewoon weer op mijn rekening. Zucht...

zondag 12 mei 2013

Zonder baan...

Om me heen verliezen meer mensen hun baan. Niet alleen de mensen aan de overkant van mijn tafeltje bij de schuldhulpverlening maar nu ook de mensen naast mij, mijn medevrijwilligers. Ik ben zowat de enige met een betaalde baan. De anderen zijn of al ontslagen of boventallig verklaard en met een zak(je) geld in de (bijna ex)baas zijn tijd op zoek naar 'iets dat beter bij hun kunnen past'.

Soms zou ik willen dat ik boventallig verklaard werd, dat mijn baas het kantoortje opdoekt en dat ik geacht wordt op zoek te gaan naar iets nieuws. Dat nieuws zal moeilijk worden in deze tijd, dat weet ik ook wel maar het zou me wel een schop onder mijn kont geven.

Ik werk alweer 8 jaar in een klein team. Ik heb daar het rijk voor mij alleen. Ik werk 16 uur waarvan er maar een stuk of 10 ook echt gewerkt wordt. Ik ben zo verweven met het werk dat ik het met twee vingers in de neus kan. Heb ik op vrijdag geen zin om iets te doen dan spaar ik alles op tot maandag en werk me dan helemaal uit de naad. Heerlijk vind ik dat, lekker doortrekken en alles afhandelen. Die vrijdagen zijn killing, lange dagen waarin niets gebeurd en ik mijn uren vul met gtaatjes spotten, bloggen lezen, wat uitzending gemist kijken of wat in elkaar freubelen op de computer. Toen ik nog mijn taartenwinkeltje had maakte ik op vrijdag mijn hele website, deed mijn bedrijfsvoering en voorbereidingen voor mijn taarten.
Overigens is mijn baas van alles op de hoogte, ik heb zijn goedkeuring en zolang mijn werk er niet onder lijdt vind hij het wel best.

Het werk dat ik doe is administratief. Hiervoor heb ik geen diploma. Wel heb ik twee diploma's voor zeg maar ambachten. Ik hou ervan met mijn handen te werken, of dit nu naaien, verfen of timmeren is. Hier ligt mijn hart. Ook koken vind ik super.
De creatieve kant van mij is misschien een beetje overontwikkeld. Wat de een te weinig heeft heb ik teveel. En juist met dit kunnen doe ik beroepmatig niks. En dat wringt. Want ik wil wel. Ik verstomp in mijn huidige baan en zou dolgraag iets doen met mijn handen.

Dus fantaseer ik af en toe hoe het zou zijn als mijn zekerheden me werden afgenomen. Op zoek naar iets nieuws. De nood zou eerst niet eens zo hoog zijn, op mijn man's salaris zouden we het best wel volhouden maar daar maak ik minister Bussemaker niet blij mee. En mezelf ook niet. Ik werk graag, parttime, om de balans er in te houden.
Ik zou ook gewoon kunnen stoppen. Niet zo handig in deze tijd want nu een vaste baan, die zeer goed betaald wordt, waar ik alle vrijheid heb en zelfs mijn hond mee naar toe mag nemen, opgeven voor de onzekerheid? Niet zo slim...Daarnaast heb ik behoorlijk last van perfectionisme. Doe ik iets dan moet het goed, niet in stapjes maar meteen in een keer. Meteen een kant en klaar ingerichte soepbus hebben nog voor je een kopje soep hebt verkocht. Op lokatie willen koken voor 150 man terwijl je nogmaal gesproken voor hooguit 10 man kookt. Een loods a la Van Dijk & Ko beheren zonder ook maar een stukje meubel te hebben.

En toch kriebelt het. Ik heb mijn man al gepolst wat hij ervan zou vinden als ik zou stoppen. Aan alle kanten wordt ik doodgegooid met oneliners als "Je volgende baas? dat ben je zelf!" en "Als je doet waar je van houdt, werk je geen dag in je leven" en "Hoe verdien je geld met eigengemaakte creaties?" Misschien allemaal van die crisisverhaaltjes, er moeten meer mensen uit de put getrokken worden maar toch ook wel weer opvallend dat ze nu steeds op mijn pad komen...
In de glossy van mijn pensioenfonds werd een gratis loopbaanadviesgesprek aangeboden, ik heb me meteen ingeschreven.
Het idee van en/en begint langzaam op te komen en verdringt het of/of. In de dagen dat ik niet werk, en dat zijn er toch 5 kan ik ook iets anders opzetten en toch verzekerd zijn van een inkomen via mijn werk. Geen oude schoenen weggooien...
Maar zo werkt het eigenlijk niet bij mij. Want zolang de nood niet aan de man is komen als die plannen niet op gang. Ze verstommen op het moment dat ik wel weer in de flow van het administratieve werk zit.

Misschien is het een 40 year itch, over een half jaar word ik 40, tijd voor verandering. En ik wil, ik wil echt, maar die beren op de weg maken het verdomde moeilijk...

Gooi mij er gewoon maar uit!!!!

woensdag 8 mei 2013

Holbewoner

Na een zware operatie ben ik eindelijk weer thuis. Heerlijk, weer in mijn eigen gedoetje. Maar ik ben er nog lang niet en voel me een beetje een holbewoner. Ik kom bijna niet uit mijn grot en alles gebeurt op de m2. Ik moet me overgeven aan mijn familie en dat is lastig voor iemand die het gezin normaal gesproken draaiende houd. We zijn al een tijdje door ons maandelijkse huishoudgeld heen en maken nu dankbaar gebruik van het verdiende Koninginnedag-wcgeld.
Ik kan niet wachten tot de 15e, wanneer we het huishoudgeld voor de meimaand mogen aanbreken en ik hoop dan ook zelf weer wat opgeknapt te zijn en dat ik mijn 'grot' kan verlaten.

Wie zich ook een holbewoner voelt, maar dan vrijwillig is de Amsterdamse journaliste Wilma van Dijk. Zij gaat na een depressie de strijd met zichzelf aan door 100 dagen als holbewoner in de hoofdstad te leven. Alleen de wasmachine en de smartphone (?) mogen blijven in deze periode maar deo, tandpasta en zelfs schoenen blijven in de kast.
Wilma is nu bij dag 7, een lange weg te gaan dus...